Aernoud Witteveen

Ik denk dat mensen wel behoefte zouden kunnen hebben aan een afwikkeling, om het zo te zeggen, aan het eind van het jaar. Weg te zijn.

Spanning eraf, geen prestatie-vereisten en dan bezien wat er werkelijk voor je toe doet.

In een groep ervaar je zoiets beter dan alleen. Ook een energie-dip is een leermoment, de gedeelde ervaring van lauw-loenen, zogezegd.

Het gaat niet om het beste uit jezelf halen, maar om dat beste juist even met rust te laten. In de Thiérache.

Wat gebeurt er als de groep al sudderend en pruttelend zijn eigen verkwikking vindt?

Hoe reageer je zonder prikkels?